گلبانگ

یار بی پرده  کمر بست به رسوایی ما

ما تماشایی او خلق تماشایی ما

قامت افروخته  میرفت به شوخی میگفت

که بتی چهره نیفروخت به زیبایی ما

قامت افروخته  میرفت به شوخی میگفت

که بتی چهره نیفروخت به زیبایی ما

او زما فارغ ما طالب او در همه حال

 خود پسندیدن او بنگر خودرایی ما

 نقد  دنیا به بهای لب ساقی دادیم

تا کجا صرف شود مایه ی عقبایی ما

حالیا مست وخرابیم ز کیفیت عشق

پس از این تا چه رسد بر سر سودایی ما